Pedaalauto.nl, de kinderauto verzamelsite!

SpeelgoedSpeelgoed

De geschiedenis van de pedaalauto..

Veel pedaalauto liefhebbers kunnen zich waarschijnlijk net zoals ik nog precies de tijd, plaats en de situatie van moment herinneren waarop ze bemet werden met het trapauto-verzamelvirus. Voor sommigen van ons is het waarschijnlijk dat de eerste auto waar we naar verlangden geen echte auto was maar een van die glimmende, pedaalaangedreven droomauto's waarmee je andere kinderen in de buurt rond zag rijden op straat. Ik herinner me het specifieke automerk helaas niet meer, maar zo rond mijn vierde jaar omstreeks 1987, kreeg ik mijn eerste pedaalauto van mijn vader. Het was een blauwe pedaalaangedreven kinderauto van kunststof waar twee kinderen naast elkaar in konden zitten. Ik was helemaal verzot op het wagentje en alles draaide vanaf dat moment om auto's zoals bij veel jongens in hun kindertijd het geval is. Kinderauto's zijn sinds het begin altijd heel erg in trek gebleven. Als je vandaag de dag, naar de grotere speelgoedwinkel gaat, zul je een zeer uitgebreide reeks aan voertuigen vinden die zijn ontworpen voor kinderen, zij het electrisch aangedreven of nog steeds met de ouderwetse trappers, zoals je bijvoorbeeld veel ziet bij de traptractor.

De eertse trapauto's

De eerste pedaalautos die in de fabriek gebouwd werden, verschenen rond het jaar 1Eerste pedaalauto/Quadricycle890.
Net zoals de eerste auto's waren trapauto's in die tijd, speelgoed voor de rijkere mensen. De klassieke eerste trapauto's waren vervaardigd met een chassis van metaal en een houten body bedekt met plaatstaal voorzien van grote rijtuiglichten en kentekenplaten en luxe bekleding op de zittingen. Rond het jaar 1910 begon de trapauto echt aan populariteit te winnen. Fabrikanten van kinderauto's probeerden nu op alle mogelijke manieren de auto's voor volwassenen te imiteren, en boden trapauto's aan die leken op de echte auto's van die tijd met alles erop en eraan. Elk type accessoire, inclusief schuine voorruiten, spatborden, kentekenplaten, lichten, vernikkelde onderdelen, bumpers, reservewielen, banden, claxons en met leder beklede stoelen. Het hout werd vervangen door metaal en kleuren en versieringen maakte de modellen steeds fraaier. De eerste kinderchauffeurs bedienden hun pedaalauto met pedalen en blokketting, maar geleidelijk aan produceerden fabrikanten meer met een mechanisme dat werd bediend op een systeem van hendels, waarbij beweging werd overgebracht van de pedalen naar de achterwielen (zie foto's hieronder), net als bij een echte auto.

De ontwikkeling van de trapauto

De VS leidde de wereld in de productie van trapauto's voorafgaand aan de Eerste Wereldoorlog. Er verschenen trapauto's van elk type en voor elk budget, waardoor het voor de middenklasser ook betaalbaar werd om ze aan te schaffen voor de kinderen. Zo werd het aanbod uitgebreid met: bolides en racewagens, vrachtwagens, brandweerauto's, politieauto's en zelfs bestelwagens met kleine werkaccessoires.

Pedaalauto's na de eerste wereldoorlog

Tijdens de Eerste Eereldoorlog die duurde van 1914 tot 11 eind 1918, lag de productie van trapauto's nagenoeg stil. Na de grote oorlog kwam de autobusiness weer op gang. In de jaren '20 boden trapautofabrikanten vele soorten roadsters aan. Grote spatborden waren het helemaal, net als gepolijste radiatoren en radiator-ornamenten. De spitse staart was het belangrijkste kenmerk van modelraceauto's in die tijd. Maar een nieuw element hielp om een laatste vleugje realisme te geven aan trapauto's: elektriciteit. In 1922 werden de eerste trapauto's met elektrische verlichting op batterijen een feit. Hoewel ze niet veel dienden, gaven deze werkende lichten de kleine chauffeurtjes een gevoel van echtheid. De hele ervaring van het auto rijden werd zo reëler voor de kinderen. Het was dan ook een logische stap om het gebruik van elektriciteit uit te breiden naar de trapaandrijving. Gelukkig kosten dat in die tijd nog teveel, waardoor het voortbestaan van de trapauto gegarandeerd is gebleven.

De gouden eeuw van de trapauto's

De pedaalauto werd verleidelijker aan het begin van de jaren dertig, die beschouwd werd als de gouden eeuw van de trapauto's. De modellen uit de jaren dertig waren groter en zwaarder dan in enige andere periode in de geschiedenis. Stroomlijning begon te groeien met American, National, Gendron en Steelcraft die nieuwe ontwerpen aanboden. De makers hadden artilleriewielen met grote vergulde wieldoppen en motorkapversieringen die op sierlijke kunstwerken leken. In 1938 bood Troy of Philadelphia een serie auto's aan met de karakteristieke wind-scheidingsneus, die een hele periode markeerde rond de oorlog. In de jaren 40 boden trapautofabrikanten hun versies van militaire voertuigen aan. Voor de Tweede Wereldoorlog was de trapauto bedoeld voor rijke kinderen. Na de oorlog kwamen ze steeds vaker voor, maar waren ze nog steeds wel wat extravaganter dan bijvoorbeeld een fiets die je kon geven aan je kinderen.

DE DROOM VAN ELK KIND IN HET OOSTBLOK

Productielijn pedaalauto's Moskvitsj in Moskou

Vanaf halverwege de 20e eeuw speelde ook Rusland een hele belangrijke rol in ontwikkeling en de productie van de trapauto. Kinderen in de Sovjet-Unie hadden geen grote diversiteit aan speelgoed, maar er waren er enkelen die het geluk hadden, om een kleine replica van een echte auto te bezitten! Een trapauto was namelijk een waar wonder, een luxeartikel dat elk Sovjetkind begeerde. In de USSR werden tientallen modellen van trapauto's geproduceerd van merken als: Moskvich, Raketa, Pobeda en Raduga. Sommigen van hen waren kleine replica's van echte auto's. Ze zijn allemaal gemaakt volgens de beste tradities van Sovjetontwerp: met nauwgezette aandacht voor en liefde voor detail. Bovendien waren ze allemaal stevig gebouwd, in echte Sovjetstijl. Het nadeel was dat deze trapauto's voor maar heel weinig kinderen beschikbaar waren.Veel kinderen die opgroeide Moskou in de jaren zestig, herinneren zich dat ze destijds niet eens van zo'n auto konden dromen. Ten eerste waren ze duur en voor de meeste gezinnen onbetaalbaar, en ten tweede kwamen ze alleen te koop bij de grootste speelgoedwinkel van de stad, en als de nieuwe modellen dan uitkwamen waren ze meteen uitverkocht.

Een trapauto huren voor speciale gelegenheden

Trapauto verhuur jaren 50 Rusland

In sommige steden konden trapauto's worden gehuurd om een paar rondjes door een park of op het centrale plein te rijden. Echter waren de Sovjetouders niet geneigd hun kinderen te veel te verwennen, dus rijden in een trapauto, of een ijsje of suikerspin eten waren dan ook speciale uitstapjes/traktaties die gegeven werden in de vakantie of tijdens verjaardagsfeestjes.

Trapauto's na de tweede wereldoorlog

Tijdens de Tweede Wereldoorlog die duurde van 1940 tot 1945, kwam de productie van trapauto’s wederom stil te liggen. Het staal wat nodig was om de autootjes te produceren was namelijk hard nodig voor de oorlogsindustrie. Na de oorlog kwam de productie weer op gang en groeide de markt wegens enorme interesse. Er was er zelfs sprake van massaproductie in Groot-Brittannië en Rusland. Bekende firmas als het Britse Lines Bros en het Russische Moskvich produceerde tientallen verschillende modellen op grote schaal. Na de oorlog nam de welvaart toe wat resulteerde in een grote populariteit voor trapvoertuigen en steeds meer gezinnen konden zich een trapauto voor hun kinderen betalen.

Goedkope trapauto's gemaakt van kunststof

Halverwege de jaren 50 werden steeds meer echte auto's ook als pedaalauto uitgevracht. Van bijna elk automerk waren was er wel een pedaalaangedreven versie te vinden. Vanaf 1960 ontstond er een overvloed aan trapauto's. In de jaren 70 was er een grote verandering in de productie van trapauto's toen kunststof de rol van staal overnam. Door de lage prijs van kunststof tegenover het gebruik van staal werd de trapauto nog populairder en betaalbaar voor vrijwel elk gezin. Echter worden er vandaag de dag worden ook stalen/blikken replica's van de oude metalen trapauto's geproduceerd tegen lage prijzen.

Stalen trapauto's als verzamelobject of decoratief item

Vanaf midden jaren 70 werden de klassieke trapauto's van staal een steeds populairder object voor verzamelaars. Vandaag de dag is de klassieke stalen trapauto naast verzamelstuk, zowel erg populair als decoratie-item in een mancave, cafe, winkel of showroom of gewoon in je huiskamer. Een klassieke pedaalauto is namelijk een ware eyecatcher in je ruimte en aan bijna elke oude trapauto zit wel een mooi verhaal! De stalen modellen gaan dan ook niet zelden voor meer dan tweeduizend euro over de ‘toonbank’ bij antiekwinkels en de zeer zeldzame exemplaren lopen op tot wel in de tientallen duizenden euro's. Wij hebben hier op pedaalauto.nl, regelmatig mooie klassiekers te koop staan die in zeer goede staat verkeren. Bekijk het actuele aanbod van de mooiste oude trapauto's in onze trapauto shop.